Tagarchief: reclame

EK reclames – De analyse

In één woord: teleurstellend.

Diepgaandere analyse na nu:
EK Oranje commercials hadden altijd een zekere epicness maar daar is dit jaar bar weinig van over. Onorigineel, been there done that, lekker sociaal-mediaal, laat het publiek maar leuke dingen bedenken dan kunnen wij geld tellen, dat idee. Cliché op cliché, op safe spelen, *gaap*, allemaal nette mensen in oranje kleertjes die een drankje doen of de wedstrijd vanaf de bank bekijken. Hieronder een kleine analyse, puur ter eigen traumaverwerking.

De biermerken:

Heineken rugnummers:

Allemaal leuk en aardig, opvallen met je leuke oranje actie maar het blijft een nogal treurig shirtje met dat nummer erop. De kwajongens uit Donald Duck liepen ook al met zo’n nummer rond en wat is er nou van hen terecht gekomen? En waarom, waarom in godsnaam, moet elke Heineken commercial eindigen in een club met allemaal leuke mensen die geen zak met bier en laat staan met oranje hebben?

Bavaria ‘dress for victory’:

Mwoa. Een hele dikke mwoa. Na een paar jaar weten we het nu wel met die jurkjes, de clou zie je al van mijlenver aankomen, het jurkje zelf is nog preutser dan het wollen badpak van je oma en regel 1 der EK’s wordt hier overtreden: drijf nooit de spot met Portugezen want dan maken ze je kapot. Portugal is overigens Christiano Ronaldo en die valt op jongens dus het hele nut van die jurkjes is daarmee ook weg.

Grolsch *plop*helmus:

Eindelijk een biermerk dat het snapt. Gewoon focussen op je eigen sterke punt, de *plop*. Gooi er wat sentiment in met het volkslied, beetje creatief monteren en een prima reclame die niet voor ergernis zorgt bij het tweede keer bekijken. Kan zelfs leiden tot uitdagende *plop* remixes. Hoe iedereen het Grolsch flesje omhoog tilt als de heilige graal is dan wel weer lachwekkend, evenals het lekker opwarmen van je biertje met twee handen. Echte bazen, zoals halverwege gedemonstreerd, ploppen met één hand.

De supermarkten:

Plus ‘juichbandjes’:

Waar moet ik beginnen.. Juichbandjes verkrijgbaar in de kleuren ‘allesbehalve oranje’ zijn zo schraal, daar kan een ring of fire na een avondje curry eten niet tegenop. Dan ook nog de meeste irritante supermarktreclamemedewerkers (na Tineke Schouten) die met hun grijns mijn beeldbuis teisteren en het is duidelijk: Plus faalt opnieuw en iedereen die hier zijn boodschappen doet en zo het reclamebureau dat verantwoordelijk is voor deze bagger steunt moet zich schamen.

Albert Heijn ‘mannen vs vrouwen’:

Faal. Jaaaahh publiek participatie is keileuk! En dan gaan we het domein en de eigenwaarde van de mannen aantasten door uberhaupt al voor te stellen dat vrouwen verstand van voetbal hebben. Er zijn zeker vrouwen die meer verstand van voetbal hebben, maar die spreek je alleen tijdens het reguliere voetbalseizoen. Tijdens het EK hoor je alleen maar ‘welke kant moeten ze nu op?’ en ‘oooh wat een leuke schoenen’. Het is tijd voor een sterke comeback van Albert Piekema, want het is de laatste tijd niet meer zo best gesteld met zijn reclames. Zie ook dit verslag van een inspirerende figurant.

C1000 ‘geluksvogeltjes’:

Yes-R, Wolter Kroes, E.D. Smit, het Nederlands elftal. Het mocht wat kosten dit jaar bij de C1000 en dan heb je ook niks. Serieus, een remix van de vogeltjesdans? Ja natuurlijk gaat dat in je kop zitten, maar daar heb je geen blik aan bekende Nederlanders voor nodig. Dankzij deze reclame staan we nu zoiezo al achter en dan met name Nigel de Jong. Man, man, man, wat een armoe. Dan ben je nog zo’n tank, beul, stofzuiger, mannetjesputter en ruggengraat van het elftal, maar als je met een stel vogeltjes op je kop je mannelijkheid zo laat verstieren.. Ik huilde de eerste keer. Heb nog gebeld met Manchester City om te vragen hoeveel ze Nigel nu eigenlijk betalen en snapte er toen nog minder van, die moet wel een heel waardeloze contractovereenkomst hebben met de KNVB. Zo zonde. Maar +1 voor het ontbreken van de typetjes van Tineke Schouten, dat dan weer wel.

Coop ‘Oranje buddies’:

Zo simpel dat het weer okej wordt. Niet heel veel meer maar toch eindelijk iemand die iets met het land van toepassing doet. Want dat zouden we toch nog bijna vergeten. Polen, klusjesmannen? Serieus hoe moeilijk zou het dan moeten zijn om iets moois te bedenken. Maar goed, de gadget zelf is uitermate geschikt om eens een wat origineler antwoord te geven op de vraag; ‘waar gaan we naar toe’ en een simpele, dikke man die een liedje zingt vinden veel mensen al snel leuk.

De emotie-opwekkende (populistische) reclames:

ING ‘Oranje zijn we allemaal’:

Het idee van de emotie opwekkende reclame is eigenlijk heel simpel, wat beelden van eerlijke, alledaagse mensen gecombineerd met een eerlijk Nederlands liedje en iedereen vindt het mooi. ING weet het echter toch nog voor elkaar te boksen om dit simpele idee te vernaggelen door op 0.22 een wijkagent lekker quasi-soepel z’n armen om een stel skaterboyz te gooien. Ongeloofwaardig, stuntelig en storend. Montage is veel te rommelig en dat is verrekte jammer.

Algemeen Dagblad:

Niet heel ergerlijk, maar ook zeker niet tof, mooi, grappig en baas. Zoiezo Pierre van Hooijdonk, huh? Met z’n allen voor een blue-screen in een studio staan en dan heel stoer proberen te zingen, ik voel ‘m niet. Leuk hoor, zo je columnisten voorstellen maar als je van Hanegem toch al in je studio hebt dan kun je toch wel met wat beters aankomen, toch? Nog veel vreemder zijn die twee mensen in het rijtje die ik niet kan plaatsen. Ook schrijvers? Of mensen die een prijsvraag gewonnen hebben? Of mensen die het volkslied goed kunnen zingen?

De Telegraaf:

De NSB-krant heeft het populisme gelukkig goed begrepen. Fotomodel Sylvie en d’r man die aardig kan ballen, maar iets minder kan voordragen, hebben de eer om in ruil voor een portie prima publiciteit een commercial in te spreken. Muziekje, wat beelden van voorbije glorie en wanhoop, veel nadruk op hoop. Voetbal is religie, ukenthetwel. We gaan wellicht dit jaar toch nu echt wat winnen en als rasechte Nederlander lees je dan de Telegraaf. Beetje jammer dat de meeste gebruikte beelden vooral tegen landen uit Zuid-Amerika zijn en die doen echt niet mee bij het EK.

Voedselproducten:

McDonalds ‘hap Holland hap’:

Bedenk je een prima product als een EK-burger, met een broodje in de vorm van een voetbal, kom je met zo’n uitgekauwde reclame. De Duitse ambassade oranje verven….. oeeeehhhhhhhh…….gedurfd hoor stelletje schavuiten……………belhamels………………..en dan daarna serieus nog een ‘hap holland hap’ liedje als uitsmijter. Wie hier anno 2012 nog om moet lachen heet Seth Gaaikema en als je niet Seth Gaaikema heet en toch moest lachen dan is het tijd dat je je naam verandert in Seth Gaaikema, al zijn shows op videoband koopt en jezelf lekker doodlacht. McDonalds hoort gewoon toffe reclames te hebben en degene die dit concept probeert te vernielen is nie cool nie.

TUC ‘oooeehhh’:

Gelukkig, als alle hoop verloren is en de tranen je nader dan het lachen staan is er altijd nog één sprankje hoop, één stralend tandpastawit lichtpuntje in een wereld vol duisternis, één man die van geen ophouden weet: Driesje Roelvink weet het EK 2012 toch nog glans te geven met een (oprechte) prachtsingle. De muziek verwijst naar de Kozakken uit Oekraïne, Polen en Rusland en de tekst verwijst naar al die bijna-momentjes die Oranje-fans zo dierbaar zijn. Dit gecombineerd met een kek kussentje zorgt ervoor dat er toch nog een prima gadget op de markt wordt gebracht dit Europees Kampioenschap. Simpel edoch geniaal. Niet zozeer episch, maar zeker goed voor het Oranje gevoel.

Houdt het dan nooit op? Nee, de overigen:

De Gijpvogel:

Zo he, stel je kookt een stel sperziebonen gedurende een tweetal uren flink dood, je giet ze af en je serveert ze koud op een bordje zonder enige opsmuk. De smaak van lauwe boon die je dan in je mond hebt is wat deze reclame ook veroorzaakt. Serieus, waar gaat dit over? Een nep-lachende van der Gijp, een vogel die mopjes vertelt, dit kan gewoon niet waar zijn anno 2012. Henk en Ingrid staren eerst vertwijfeld naar de TV en kijken elkaar dan aan, al denkend; wat een niveau, wat een niveau…

Nederlandse Energie Maatschappij:

[reclameman 1]: joh he, we hebben we weer wat cash voor een EK-reclame voor de NEM, heb jij nog een goed idee? [relameman 2]: waar wordt het EK gehouden dit jaar? [reclameman 1]: [ff googelen]: Polen en Oekraine, waar denk jij aan dan? [reclameman 2]: Goedkope hoeren! [reclameman 1]: Ik ook! Nu nog wat bekende Nederlanders erbij want dat moet van de baas. [reclameman 2:] Ik verzin wel een topgrap. [reclameman 1]: mooi!

Resultaat van deze brainstormsessie kort samengevat hier.

KPN:

Jawel, ook de boys en girls van de hipster association K to the PN doen ook een leuk intermediaal crossovertje. Maar dan wel zo slecht, zo ontzettend slecht. En dan bedoel ik niet slecht zoals alles wat de Russen doen, want dat is slecht én grappig. Ten eerste is het tenenkrommend als we zouden winnen doordat een grensrechter deze goal buitenspel geeft, ten tweede is het ontzettend zielig als je je demente oma op een aparte stoel zet met neplingo op een tablet zodat ze d’r mond houdt en ten derde slaat het qua belichting, setting, timing en clou echt als een transseksuele paling op een doordrenkte vaatdoek.

Er zit maar één ding op voor het EK, kampioen worden. Want als we er in de groepsfase uitvliegen en dan alleen deze reclames nog als herinnering hebben aan dit eindtoernooi…